2009-2012 KVC De Zeemeeuw Oostende
2013-2016 (Young) Telenet-Fidea
2016-2017 Marlux-Napolean Games
2018-2019 Marlux-Bingoal
2019-2024 Pauwels Sauzen - Bingoal
2024-2025 Pauwels Sauzen- Cibel-Clementines
2025 - heden Pauwels Sauzen- Altez Industriebouw
Wereldkampioen Valkenburg 2018, Zolder 2016
Europees kampioen Rosmalen 2020, Tabor 2017, Lorsch 2014
Belgisch kampioen Meulebeke 2024, Erpe-Mere 2015, Waregem 2014, Mol 2013, Hooglede-Gits 2012, Leopoldsburg 2011, MTB Langdorp 2011
CX Worldcup 2015 2016 2022 2024
Superprestige 2015 2016 2022 2024
X2O/DVV Trofee 2017 2018 2020 2021 2023 2025
Bij de jeugd behaalt Eli 159 podiumplaatsen en 102 zeges. Eli start met veldrijden op 11 jaar. Bij de 14-jarigen wint hij meteen alle wedstrijden en wordt Belgisch kampioen U15 cyclocross in Leopoldsburg (2010) en kort daarna Belgisch kampioen U15 mountainbike in Langdorp (2011). Bij de nieuwelingen en junioren wordt hij nog 4x op rij Belgisch kampioen U17-U19 in Hooglede-Gits, Mol, Waregem en Erpe-Mere.
Bij de tweedejaars nieuwelingen (2012-2013) wint hij 23 wedstrijden en doet dit nog eens over bij de tweedejaars junioren (2014-2015) met 22 wedstrijden. Als tweedejaars junior wordt hij tevens Europees kampioen U19 in Lorsch (2014). Op het WK in Tabor (2015) wordt hij verslaan door Simon Andreassen en behaalt zilver. Dat jaar wint hij zowel de Wereldbeker als de Superprestige.
Zijn eerste jaar bij de beloften (2015-2016) is meteen raak: Eli wordt 3e in Gieten, 1e in Ronse en 2e in de WB Valkenburg. Hij wint vervolgens Zonhoven en behaalt brons op het EK in Huijbergen. Eli wint dit seizoen ook Ruddervoorde, Gavere, Koksijde, Hamme, Overijse, Namen, Lignières-en-Berry, Hoogstraten en Middelkerke. Hij wordt ook 2e in de WB Hoogerheide. Eli behaalt opnieuw de eindwinst in de Wereldbeker en de Superprestige. Op het BK in Lille komt hij echter zwaar ten val in de start en moet opgeven. Dit bleek nadien zijn enige kans om BK te worden bij de beloften. Drie weken later stelt hij orde op zaken en wordt in Zolder de jongste wereldkampioen U23 op 18 jaar en 3 maanden.
Vanaf juni 2016 wordt Eli prof bij Marlux-Napolean Games. Hij rijdt wel nog de beloftencategorie uit.
In seizoen 2016-2017 wordt Eli bij de profs meteen 2e in Baden (na Klaas Vantornout) en 3e in Meulebeke. Bij de beloften is de start moeizamer: na een DNF in Gieten, een 15e plaats in Zonhoven en een 10e op het EK in Pont-Château is Eli gelanceerd. Hij wint 8 wedstrijden (Koppenberg, Gavere, Essen, Overijse, Loenhout, Baal, Fiuggi, Oostmalle), behaalt nog 10 podiumplaatsen en wint de DVV Trofee. Het BK in Oostende bij de profs (19e) en het WK in Bièles U23 (17e) zijn snel te vergeten.
Bij de derdejaars beloften (2017-2018) wordt Eli in Tabor Europees kampioen U23 en als kers op de taart (en voor de tweede keer) wereldkampioen U23 in Valkenburg. Hij wint opnieuw de DVV Trofee. Eli rijdt de Superprestige grotendeels bij de profs, alsook het BK in Koksijde (DNF). In dat jaar evenaart hij zijn eerste jaar bij de beloften met winst in 12 wedstrijden o.a. in Ronse, Zeven, Hamme, Essen, Antwerpen, Loenhout, Baal, Hoogerheide, Lille en Hoogstraten, en enkele podiumplaatsen bij de U23 in Koksijde, Koppenberg, Bogense, Namen, Zolder en Middelkerke. Hij behaalt ook enkele mooie ereplaatsen bij de profs met een 5e plaats in Meulebeke, Overijse en Leuven en een 4e plaats in Hulst.
Bij de laatstejaars beloften (2018-2019) wordt Eli vice-Europees kampioen U23 in Rosmalen en vicewereldkampioen U23 in Bogense, telkens na Tom Pidcock. Hij wordt 2e in de Wereldbeker voor beloften met winst in Bern, Zolder en Hoogerheide en een 3e plaats in Namen. Hij behaalt 10 top-5 plaatsen bij de profs en nog enkele top-10 plaatsen. Eli wordt 4e op het BK in Kruibeke na Toon, Wout en Michael.
Eli kent een fantastisch eerste profseizoen 2019-2020, goed voor 10 zeges (7 tegen 1 november!) zoals de WB Iowa City, Waterloo, Bern en Nommay, en klassiekers als Gavere en de Koppenberg, alsook Gieten, Kruibeke en Hulst. Hij behaalt ook nog eens 10 tweede plaatsen, de meeste na Mathieu van der Poel. Hij zet opnieuw de DVV Trofee op zijn naam en wordt 2e in de Superprestige en de Wereldbeker eindstand. De WB wedstrijden worden verdeeld tussen Eli en MVDP. Hij wordt vice Europees kampioen op 3" van MVDP in Silvelle en vice Belgisch kampioen na Sweeck in Antwerpen. In de modder van het WK in Dübendorf eindigt hij 10e. Eli klimt op naar de 3e plaats op de UCI CX ranking.
In maart 2020 gaat de corona lockdown in. Het cross-seizoen gaat door zonder publiek en onder strenge voorwaarden. 6 van de 11 WB wedstrijden worden afgelast.
In zijn tweede profseizoen 2020-2021 wordt Eli Europees kampioen in Rosmalen voor Michael en Lars. Hij is de eerste renner die de titel binnenhaalt bij zowel de juniors, beloften en elite. Eind december komt hij zwaar ten val in Zolder met een luxatie van de elleboog tot gevolg. Daardoor ziet hij zijn voorsprong in de Superprestige slinken. Einde seizoen wordt Eli geopereerd aan een gescheurde gewrichtsband van de elleboog. Eli rijdt wel nog het seizoen uit. De WB is geen succes met mechanische pech in Namen en opgave in Hulst. Hij moet ook opgeven in het BK in Meulebeke en wordt zevende op het WK in Oostende. Eli behaalt toch 7 zeges waaronder Ruddervoorde, Kortrijk, Boom, en de Koppenberg voor het 2e jaar op rij. Hij kan ook opnieuw de X2O Trofee winnen. Hij wordt 2e in de Superprestige eindstand en 18e in de Wereldbeker. Eli staat nu 2e op de UCI CX ranking.
Seizoen 2021-2022 is goed voor maar liefst 14 zeges, waaronder 7 wereldbekers (Waterloo, Iowa City, Overijse, Koksijde, Besançon, Flamanville en Hoogerheide)! In de modder van Besançon komt het tot een thriller met Toon Aerts. Eli schrijft voor het 3e jaar op rij de Koppenberg op zijn naam. Hij wint ook de SP in Ruddervoorde, Niel en Merksplas. Van de 40 crossen die hij rijdt, staat hij er 29 op het podium. Dat zijn veel bloemen. Het EK op de Vamberg valt tegen. Eli wordt er 12e nadat de Belgen elkaar in de vernieling rijden en Lars Van der Haar de Europese titel neemt. Het BK in Middelkerke is snel beklonken met een DNF. Op de WK vliegmeeting in Fayetteville verovert Eli brons, na Pidcock en Van der Haar. Hij wint nogmaals de Wereldbeker en de Superprestige, en wordt 2e in de X2O Badkamers Trofee na Toon Aerts. Eli staat dan No. 1 op de UCI CX ranking!
In seizoen 2022-2023 neemt Eli een knalstart met 4 zeges op rij, waaronder de WB-triple Waterloo-Fayetteville-Tabor en Ruddervoorde. In Fayetteville verslaat Eli Sweeck in de sprint. Zware ontgoocheling echter op het EK in Namen. Eli neemt een verschroeiende start maar op de schuine kant verstapt hij zich en moet opgeven. Na de WB Antwerpen vertrekt hij op stage naar Spanje en vliegt tussendoor naar de WB Dublin en Val di Sole. Dublin is een slijtageslag in de modder. Val di Sole is zowaar nog erger als Eli zwaar valt en moet opgeven. Hij keert terug naar Spanje met Fien. En zowaar, in de kerstperiode lijkt Eli herboren. Zolder voelt al beter, en vanaf Diegem begint hij zich steeds sterker te voelen. Op 1 januari in Baal wint hij na een lange tijd nog eens en verslaat Pidcock. Hij zet zijn zinnen op het BK in Lokeren en skipt de WB in Zonhoven. Het wordt een natte editie in Lokeren. Eli valt en wordt 4e. Hij staat vervolgens wel nog te blinken naast Wout en Mathieu in Herentals en Benidorm, en als kers op de taart ook op het WK in Hoogerheide. Hij wint het felbegeerde brons naast Wout en Mathieu! The best of the rest heet dat dan. In februari haalt hij nog de winst binnen in Middelkerke en Brussel en zet de teller op een totaal van 8 zeges. Tel daar nog 13x podium bij. Eli kan ook de eindwinst in de X2O Trofee veilig stellen. In de Superprestige wordt hij 2e en in de Wereldbeker 3e. Eli staat dan No. 4 op de UCI CX ranking.
Seizoen 2023-2024. Eli rijdt alle crossen op de kalender maar in de kerstperiode vraagt het lichaam om rust. Opgave in Hulst. Wegens ziekte en een ziekenhuisopname tijdens de jaarwisseling slaat hij vervolgens Baal en Koksijde over. Dat blijkt de juiste keuze. Na zijn terugkeer in Zonhoven wordt Eli Belgisch kampioen in een natte en zeer koude editie in Meulebeke. Dit seizoen is goed voor maar liefst 11 zeges, o.a. in Overijse, Ruddervoorde (voor het 4e jaar op rij!), Niel, Troyes, Kortrijk, Flamanville, Middelkerke en Brussel. In Brussel behaalt hij op de valreep nog zijn 50e profzege! Een geslaagd seizoen met een podium in 25 op 37 crossen. Net zoals in 2022 wordt hij opnieuw eindwinnaar in de Wereldbeker en de Superprestige, 2e in de X2O Badkamers Trofee en No. 1 op de UCI CX ranking.
Seizoen 2024-2025 start moeizaam. Gediskwalificeerd voor Beringen, geschorst voor Ruddervoorde (geen 5e jaar op rij), opgave in Namen, geen Gavere uit voorzorg. Desondanks rijdt Eli nog sterk 14x podium bijeen en 4 zeges waarvan het dubbelweekend Kortrijk-Antwerpen en Baal. Op het EK in Pontevedra rijdt hij sterk en tactisch en neemt het brons na Orts en Nys. Eli wordt tweede in Overijse en op de Koppenberg, evenzo in Hamme, Gullegem, Benidorm en Middelkerke. In Hamme komt hij ten val na een botsing met een fotograaf. Gullegem is een mooi duel tussen Eli en Wout. In Brussel haalt hij voor de 4e keer de X2O Trofee binnen! Eli wordt 5e in de Wereldbeker en 4e in de Superprestige. Hij staat nu nr. 3 op de UCI CX ranking.
In februari 2025 wordt Eli geopereerd aan een vernauwde bekkenslagader. Meerdere operaties volgen. Seizoen 2025-2026 wordt uitgesteld. In januari 2026 kondigt Eli aan dat hij op medisch advies moet stoppen met crossen.
2013-2016 (Young) Telenet-Fidea
2016-2017 Marlux-Napolean Games
2018-2019 Marlux-Bingoal
2019-2024 Pauwels Sauzen - Bingoal
2024-2025 Pauwels Sauzen- Cibel-Clementines
2025 - heden Pauwels Sauzen- Altez Industriebouw
Wereldkampioen Valkenburg 2018, Zolder 2016
Europees kampioen Rosmalen 2020, Tabor 2017, Lorsch 2014
Belgisch kampioen Meulebeke 2024, Erpe-Mere 2015, Waregem 2014, Mol 2013, Hooglede-Gits 2012, Leopoldsburg 2011, MTB Langdorp 2011
CX Worldcup 2015 2016 2022 2024
Superprestige 2015 2016 2022 2024
X2O/DVV Trofee 2017 2018 2020 2021 2023 2025
Bij de jeugd behaalt Eli 159 podiumplaatsen en 102 zeges. Eli start met veldrijden op 11 jaar. Bij de 14-jarigen wint hij meteen alle wedstrijden en wordt Belgisch kampioen U15 cyclocross in Leopoldsburg (2010) en kort daarna Belgisch kampioen U15 mountainbike in Langdorp (2011). Bij de nieuwelingen en junioren wordt hij nog 4x op rij Belgisch kampioen U17-U19 in Hooglede-Gits, Mol, Waregem en Erpe-Mere.
Bij de tweedejaars nieuwelingen (2012-2013) wint hij 23 wedstrijden en doet dit nog eens over bij de tweedejaars junioren (2014-2015) met 22 wedstrijden. Als tweedejaars junior wordt hij tevens Europees kampioen U19 in Lorsch (2014). Op het WK in Tabor (2015) wordt hij verslaan door Simon Andreassen en behaalt zilver. Dat jaar wint hij zowel de Wereldbeker als de Superprestige.
Zijn eerste jaar bij de beloften (2015-2016) is meteen raak: Eli wordt 3e in Gieten, 1e in Ronse en 2e in de WB Valkenburg. Hij wint vervolgens Zonhoven en behaalt brons op het EK in Huijbergen. Eli wint dit seizoen ook Ruddervoorde, Gavere, Koksijde, Hamme, Overijse, Namen, Lignières-en-Berry, Hoogstraten en Middelkerke. Hij wordt ook 2e in de WB Hoogerheide. Eli behaalt opnieuw de eindwinst in de Wereldbeker en de Superprestige. Op het BK in Lille komt hij echter zwaar ten val in de start en moet opgeven. Dit bleek nadien zijn enige kans om BK te worden bij de beloften. Drie weken later stelt hij orde op zaken en wordt in Zolder de jongste wereldkampioen U23 op 18 jaar en 3 maanden.
Vanaf juni 2016 wordt Eli prof bij Marlux-Napolean Games. Hij rijdt wel nog de beloftencategorie uit.
In seizoen 2016-2017 wordt Eli bij de profs meteen 2e in Baden (na Klaas Vantornout) en 3e in Meulebeke. Bij de beloften is de start moeizamer: na een DNF in Gieten, een 15e plaats in Zonhoven en een 10e op het EK in Pont-Château is Eli gelanceerd. Hij wint 8 wedstrijden (Koppenberg, Gavere, Essen, Overijse, Loenhout, Baal, Fiuggi, Oostmalle), behaalt nog 10 podiumplaatsen en wint de DVV Trofee. Het BK in Oostende bij de profs (19e) en het WK in Bièles U23 (17e) zijn snel te vergeten.
Bij de derdejaars beloften (2017-2018) wordt Eli in Tabor Europees kampioen U23 en als kers op de taart (en voor de tweede keer) wereldkampioen U23 in Valkenburg. Hij wint opnieuw de DVV Trofee. Eli rijdt de Superprestige grotendeels bij de profs, alsook het BK in Koksijde (DNF). In dat jaar evenaart hij zijn eerste jaar bij de beloften met winst in 12 wedstrijden o.a. in Ronse, Zeven, Hamme, Essen, Antwerpen, Loenhout, Baal, Hoogerheide, Lille en Hoogstraten, en enkele podiumplaatsen bij de U23 in Koksijde, Koppenberg, Bogense, Namen, Zolder en Middelkerke. Hij behaalt ook enkele mooie ereplaatsen bij de profs met een 5e plaats in Meulebeke, Overijse en Leuven en een 4e plaats in Hulst.
Bij de laatstejaars beloften (2018-2019) wordt Eli vice-Europees kampioen U23 in Rosmalen en vicewereldkampioen U23 in Bogense, telkens na Tom Pidcock. Hij wordt 2e in de Wereldbeker voor beloften met winst in Bern, Zolder en Hoogerheide en een 3e plaats in Namen. Hij behaalt 10 top-5 plaatsen bij de profs en nog enkele top-10 plaatsen. Eli wordt 4e op het BK in Kruibeke na Toon, Wout en Michael.
Eli kent een fantastisch eerste profseizoen 2019-2020, goed voor 10 zeges (7 tegen 1 november!) zoals de WB Iowa City, Waterloo, Bern en Nommay, en klassiekers als Gavere en de Koppenberg, alsook Gieten, Kruibeke en Hulst. Hij behaalt ook nog eens 10 tweede plaatsen, de meeste na Mathieu van der Poel. Hij zet opnieuw de DVV Trofee op zijn naam en wordt 2e in de Superprestige en de Wereldbeker eindstand. De WB wedstrijden worden verdeeld tussen Eli en MVDP. Hij wordt vice Europees kampioen op 3" van MVDP in Silvelle en vice Belgisch kampioen na Sweeck in Antwerpen. In de modder van het WK in Dübendorf eindigt hij 10e. Eli klimt op naar de 3e plaats op de UCI CX ranking.
In maart 2020 gaat de corona lockdown in. Het cross-seizoen gaat door zonder publiek en onder strenge voorwaarden. 6 van de 11 WB wedstrijden worden afgelast.
In zijn tweede profseizoen 2020-2021 wordt Eli Europees kampioen in Rosmalen voor Michael en Lars. Hij is de eerste renner die de titel binnenhaalt bij zowel de juniors, beloften en elite. Eind december komt hij zwaar ten val in Zolder met een luxatie van de elleboog tot gevolg. Daardoor ziet hij zijn voorsprong in de Superprestige slinken. Einde seizoen wordt Eli geopereerd aan een gescheurde gewrichtsband van de elleboog. Eli rijdt wel nog het seizoen uit. De WB is geen succes met mechanische pech in Namen en opgave in Hulst. Hij moet ook opgeven in het BK in Meulebeke en wordt zevende op het WK in Oostende. Eli behaalt toch 7 zeges waaronder Ruddervoorde, Kortrijk, Boom, en de Koppenberg voor het 2e jaar op rij. Hij kan ook opnieuw de X2O Trofee winnen. Hij wordt 2e in de Superprestige eindstand en 18e in de Wereldbeker. Eli staat nu 2e op de UCI CX ranking.
Seizoen 2021-2022 is goed voor maar liefst 14 zeges, waaronder 7 wereldbekers (Waterloo, Iowa City, Overijse, Koksijde, Besançon, Flamanville en Hoogerheide)! In de modder van Besançon komt het tot een thriller met Toon Aerts. Eli schrijft voor het 3e jaar op rij de Koppenberg op zijn naam. Hij wint ook de SP in Ruddervoorde, Niel en Merksplas. Van de 40 crossen die hij rijdt, staat hij er 29 op het podium. Dat zijn veel bloemen. Het EK op de Vamberg valt tegen. Eli wordt er 12e nadat de Belgen elkaar in de vernieling rijden en Lars Van der Haar de Europese titel neemt. Het BK in Middelkerke is snel beklonken met een DNF. Op de WK vliegmeeting in Fayetteville verovert Eli brons, na Pidcock en Van der Haar. Hij wint nogmaals de Wereldbeker en de Superprestige, en wordt 2e in de X2O Badkamers Trofee na Toon Aerts. Eli staat dan No. 1 op de UCI CX ranking!
In seizoen 2022-2023 neemt Eli een knalstart met 4 zeges op rij, waaronder de WB-triple Waterloo-Fayetteville-Tabor en Ruddervoorde. In Fayetteville verslaat Eli Sweeck in de sprint. Zware ontgoocheling echter op het EK in Namen. Eli neemt een verschroeiende start maar op de schuine kant verstapt hij zich en moet opgeven. Na de WB Antwerpen vertrekt hij op stage naar Spanje en vliegt tussendoor naar de WB Dublin en Val di Sole. Dublin is een slijtageslag in de modder. Val di Sole is zowaar nog erger als Eli zwaar valt en moet opgeven. Hij keert terug naar Spanje met Fien. En zowaar, in de kerstperiode lijkt Eli herboren. Zolder voelt al beter, en vanaf Diegem begint hij zich steeds sterker te voelen. Op 1 januari in Baal wint hij na een lange tijd nog eens en verslaat Pidcock. Hij zet zijn zinnen op het BK in Lokeren en skipt de WB in Zonhoven. Het wordt een natte editie in Lokeren. Eli valt en wordt 4e. Hij staat vervolgens wel nog te blinken naast Wout en Mathieu in Herentals en Benidorm, en als kers op de taart ook op het WK in Hoogerheide. Hij wint het felbegeerde brons naast Wout en Mathieu! The best of the rest heet dat dan. In februari haalt hij nog de winst binnen in Middelkerke en Brussel en zet de teller op een totaal van 8 zeges. Tel daar nog 13x podium bij. Eli kan ook de eindwinst in de X2O Trofee veilig stellen. In de Superprestige wordt hij 2e en in de Wereldbeker 3e. Eli staat dan No. 4 op de UCI CX ranking.
Seizoen 2023-2024. Eli rijdt alle crossen op de kalender maar in de kerstperiode vraagt het lichaam om rust. Opgave in Hulst. Wegens ziekte en een ziekenhuisopname tijdens de jaarwisseling slaat hij vervolgens Baal en Koksijde over. Dat blijkt de juiste keuze. Na zijn terugkeer in Zonhoven wordt Eli Belgisch kampioen in een natte en zeer koude editie in Meulebeke. Dit seizoen is goed voor maar liefst 11 zeges, o.a. in Overijse, Ruddervoorde (voor het 4e jaar op rij!), Niel, Troyes, Kortrijk, Flamanville, Middelkerke en Brussel. In Brussel behaalt hij op de valreep nog zijn 50e profzege! Een geslaagd seizoen met een podium in 25 op 37 crossen. Net zoals in 2022 wordt hij opnieuw eindwinnaar in de Wereldbeker en de Superprestige, 2e in de X2O Badkamers Trofee en No. 1 op de UCI CX ranking.
Seizoen 2024-2025 start moeizaam. Gediskwalificeerd voor Beringen, geschorst voor Ruddervoorde (geen 5e jaar op rij), opgave in Namen, geen Gavere uit voorzorg. Desondanks rijdt Eli nog sterk 14x podium bijeen en 4 zeges waarvan het dubbelweekend Kortrijk-Antwerpen en Baal. Op het EK in Pontevedra rijdt hij sterk en tactisch en neemt het brons na Orts en Nys. Eli wordt tweede in Overijse en op de Koppenberg, evenzo in Hamme, Gullegem, Benidorm en Middelkerke. In Hamme komt hij ten val na een botsing met een fotograaf. Gullegem is een mooi duel tussen Eli en Wout. In Brussel haalt hij voor de 4e keer de X2O Trofee binnen! Eli wordt 5e in de Wereldbeker en 4e in de Superprestige. Hij staat nu nr. 3 op de UCI CX ranking.
In februari 2025 wordt Eli geopereerd aan een vernauwde bekkenslagader. Meerdere operaties volgen. Seizoen 2025-2026 wordt uitgesteld. In januari 2026 kondigt Eli aan dat hij op medisch advies moet stoppen met crossen.
